En weg zijn we...
'Wij', zijn 23 hulpverleners, waarvan het overgrote deel nieuw in de organisatie, en sommigen zelfs helemaal nieuw in de hulpverlening.
Ons doel: de winter draaglijk maken voor hen die omwille van allerlei redenen geen dak boven het hoofd hebben.
Voor mensen die nooit op straat hebben moeten leren overleven, is het vaak moeilijk voor te stellen hoe dat komt, dakloos worden, en dan neigen we al eens naar de makkelijke verklaringen.
Maar dak- en thuisloosheid is haast altijd het gevolg van diep(er) liggende oorzaken die op elkaar gaan inwerken, waardoor ze een destructieve kracht ontwikkelen die het persoonlijke leven helemaal ontwricht, met o.a. dakloosheid tot gevolg. Veel van die oorzaken kunnen buiten de eigen verantwoordelijkheid liggen: bijvoorbeeld de eigen gezinssituatie waar je als kind niet voor kiest, het gebrek aan kansen door armoede, psychische problemen en ziekte, gapende innerlijke kwetsuren, oorlog ook...
Voor dakloosheid kies je niet. Er is geen kind dat zegt dat hij later graag dakloze wil worden. En dé dakloze, die bestaat ook niet. In de noodshelter kom je de hele wereld tegen. Daklozen zijn mensen uit alle lagen, streken en windrichtingen van de samenleving. Ze hebben allemaal een verhaal. En eenmaal je dat verhaal gehoord hebt, zie je de dakloze niet meer.
In de winterwerking nemen we dit jaar twee nachtopvangcentra (100-120 bedden) en één outreach werking voor onze rekening. Boomerang, 68 en Outreach zijn gloednieuwe teams van hulpverleners, die maar voor de duur van de winterwerking bestaan (4 maanden). De mensen die ervoor kiezen om hier te komen werken worden gedreven door de goesting om anderen te helpen, voor de opstart staan ze te popelen om eraan te beginnen. Nu zijn ze vertrokken...
Vier maanden lang worden ze ondergedompeld in een smeltkroes van intermenselijke connectie, ontmoeting, hulp, humor en dankbaarheid. Soms ook ontgoocheling en woede. Het is een emotionele rollercoaster, zo'n winterproject. Het kost bakken vol energie om het op te starten, en bakken vol energie om het tot maart vol te houden.
Maar daar werden onze hulpverleners op gerecruteerd: op innerlijke kracht, op engagement en integriteit, op standvastigheid en de bereidheid zichzelf ten dienste te stellen van anderen. Dàt is de ware brandstof van hulpverlening. Het geloof in de medemens. Dat is ook de brandstof die anderen aansteekt om opnieuw in zichzelf te geloven, om aan de hand aan de ploeg te slaan en niet meer om te zien.
Aan Haiyet, Leen, Steven, Stefanie, Guillaume, Brecht, Wim, Katrien, Marijke, Reintje, Patrick, Oksana, Sjauke, Peter, Enya, Cindy, Griet, Kim, Raf, Hans, Jenny en Evita.
Veel succes en een goeie winterwerking!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten