Peis en vree en blijven lachen

Luc Willems in actie

ondanks de vele goedgeluimde berichten op deze blog over de leuke momenten in de winteropvang, is het natuurlijk niet altijd peis en vree in de opvanghuizen.
De emoties van de dag, de psychische beleving van het ontankerde daklozenleven, de invloed van drank, drugs en ontbering... vormen haast iedere dag voor plotse tsunami's van woede en verbaal geweld die hun weg door de shelter zoeken.

Het kan verkeren in de winter...

Dat we dronken mensen in het bed moeten hijsen zijn we stilaan gewoon, maar de vele verbale gevechten of erger, het moeten buiten zetten onder dwang, kan de pret enorm bederven. Gisteren sneuvelde onze voordeur door een drieste aanval van buitenaf.

Maar deze foto is ook het uitgelezen moment om Luc voor te stellen, onze facilitaire doetal zonder wie shelter 68 nooit van start had kunnen gaan. 'Onze' Luc, de eerste weken 24 op 7 bereikbaar was, met altijd een creatieve oplossing bij de hand voor pannes en gevolgen van delicten. Er zijn veel woorden nodig om zijn talenten te beschrijven, en nog meer voor zijn mateloze energie en altijd opgewekt humeur. Of laat ons dan zijn slagzin van drie woorden gebruiken: 'blijven lachen, mannen'.

Bij deze Luc,
hartelijk bedankt vanwege het hele 68 en outreach team.