Geschreven door iemand tijdens zijn laatste avond in shelter Boomerang
Afscheid nemen van een tijdelijke haven
Verdwijnen van vrienden die jouw lasten konden dragen
Een overgang ten goede met een licht, wrang gevoel
Lang terugdenkend aan helpers op die ene witte stoel
Af en toe dat fijne gesprek, die innige omhelzing
Nimmer vergetende de microscopische samenleving
Met een lichte pijn in 't hart blijf ik even stilstaan
Op weg naar verlichting, een nieuw bestaan
Verdwijnen van vrienden die jouw lasten konden dragen
Een overgang ten goede met een licht, wrang gevoel
Lang terugdenkend aan helpers op die ene witte stoel
Af en toe dat fijne gesprek, die innige omhelzing
Nimmer vergetende de microscopische samenleving
Met een lichte pijn in 't hart blijf ik even stilstaan
Op weg naar verlichting, een nieuw bestaan
Geen opmerkingen:
Een reactie posten